გლუკოზის პიკი არ არის უბრალოდ “შაქრის აწევა”. ეს არის პატარა ფანჯარა, საიდანაც ვხედავთ, როგორ უმკლავდება ორგანიზმი საკვებს, სტრესს, მოძრაობას და ძილს. ჭამის შემდეგ ნახშირწყლები იშლება გლუკოზად და სისხლში ხვდება. ამის საპასუხოდ პანკრეასი გამოყოფს ინსულინს, რომელიც უჯრედებს ეხმარება გლუკოზის გამოყენებაში ან შენახვაში. “პიკი” სწორედ ის მომენტია, როცა გლუკოზა სწრაფად ადის ზემოთ და შემდეგ ისევ ეცემა. ერთჯერადი პიკი კატასტროფა არ არის. პრობლემა უფრო ხშირად ჩნდება მაშინ, როცა პიკები ხშირია, მკვეთრია, დიდხანს რჩება მაღლა ან მათ მოყვება ძლიერი დაღლილობა და შიმშილის სწრაფი დაბრუნება. longevity-ის პერსპექტივით მთავარი კითხვა ასეთია: რამდენად მშვიდად მუშაობს შენი მეტაბოლური სისტემა ყოველდღიურ ცხოვრებაში?